"Als de rook om je hoofd is verdwenen"
"Lucht te koop" debat J. Tavernier & G. Rutten

De Vlaamse Jeugdraad formuleerde in het onlangs verschenen 'Memorabel Memorandum' verscheidene beleidsvoorstellen om in de toekomst ons leefmilieu te verbeteren. Een debat tussen Jef Tavernier (Vlaams minister van leefmilieu) en Gwendolyn Rutten (kandidate voor de Europese VLD-lijst) is dan ook een uitgelezen kans om een beter beeld te krijgen van hoe de volwassenen van morgen, daar zelf over denken.

Moeten wij solidair zijn?
TAV: Kyoto is belangrijk voor ons allemaal: de lucht die hier uitgestoten wordt, verspreidt zich over de hele wereld. Het is dus essentieel dat rond Kyoto een solidair beleid gevoerd wordt, het kan gewoon niet anders.
De discussie ging vooral over de gewestelijke verdeling: 7% voor Wallonië en 5% voor Vlaanderen lijkt niet eerlijk. Maar die cijfers dateren van 1990 en intussen is de toestand in Wallonië door de sluiting van vervuilende fabrieken verbeterd. En dit terwijl Vlaanderen gekenmerkt wordt door een tegenovergestelde evolutie. Wallonië moet dus meer saneren, maar zit ondertussen al dichter bij dat streefdoel.
RUB: Een groot deel van de problematiek is ontstaan door gebrekkige voorbereiding bij onderhandelingen in de Europese Unie. België besliste toen dat het op federaal niveau een vermindering van 7,5% tegen 2012 wil nastreven, maar in tegenstelling tot andere landen hebben wij de haalbaarheid van dat cijfer niet onderzocht.

Zou de Kyoto-norm proportioneel moeten zijn aan de economische productiviteit van een land?
TAV: Ik ga daar gedeeltelijk mee akkoord. Wij stoten als industrielanden zeer veel uit, het zou dus niet redelijk zijn om enkel in de derdewereldlanden inspanningen te doen. Dit remt hun economische groei.
RUB: Men zou gebruik kunnen maken van zogenaamde 'flexibele mechanismen'. Dit betekent concreet dat industrielanden mogen investeren in projecten in derdewereldlanden. Dat is logisch. Als we zouden aannemen dat in België alle fabrieken grijze rook uitstoten, dan zou het gigantisch veel kosten om hier uit één fabriek witte rook te krijgen. Echter, voor de economie én de ecologie van de wereld is het veel voordeliger om voor dezelfde prijs drie fabrieken uit de Derde Wereld - die gitzwarte rook uitstoten - van filters te voorzien om hun rook grijs te maken.

Moraal van het verhaal:
Kyoto lijkt misschien een zaak voor politici, maar zonder een volledig engagement van de gewone man in de straat komen we nergens! Iedereen kan zijn steentje bijdragen aan de verbetering van onze luchtkwaliteit. Bijvoorbeeld door het licht uit te doen wanneer je de kamer verlaat, of simpelweg een deksel op je pan zetten als je eten kookt. Verbeter de wereld, begin bij jezelf? Het lijkt ons in ieder geval de moeite waard.

Bert Dobbelaere en Kristof D'hanens